Wysyłanie szkła do paczkomatów

Często dostajemy pytanie o możliwość wysyłki szkła do paczkomatu.
Ta forma wysyłki jest tańsza nieco niż kurier,  a dla wielu odbiorców lepsza, bo nie muszą czekać na przyjazd kuriera.

W wypadku wysyłki szkła sprawa jest bardziej skomplikowana, bo chodzi o odpowiednie zabezpieczenie.
Szkło zabezpieczamy tak, aby przetrwało normalne traktowanie paczki.
Ale  żadne zabezpieczenie nie pomaga jeżeli pracownik firmy kurierskiej czy inpostu rzuci paczką, albo przygniecie ją czymś bardo ciężkim. Paczka na zewnątrz wygląda na nieuszkodzoną a środku szkło jest stłuczone. Często sami dostarczamy przesyłki do oddziału Inpostu i firm kurierskich, i naocznie można zobaczyć jak wygląda traktowanie paczek. O ile w GLS-ie czy DPD widać rozsądne podejście do przesyłek, to latające paczki w inpoście są częstym widokiem, podobnie jak paczki z oznaczeniem szkło przygniatane oponami. 

Koszt zabezpieczenia tak aby żadne rzucanie nie zaszkodziło jest znacznie wyższy niż wartość samego szkła i skrzynek. Przetestowaliśmy takie rozwiązania, więc mogę zapewnić, że paczka odpowiednio zabezpieczona kosztowałby sporo ponad 100 zł. Ale nawet tak kosztowne zabezpieczenia nie są w 100% pewne. 
Nikt nie zapłaci za przesyłkę kilkuset złotych. Więc trzeba się pogodzić z tańszym pakowaniem i jakimś ryzykiem.

 W wypadku firmy kurierskiej mamy umowę gwarantującą, że razie stłuczenia koszt nowego szkła pokrywany jest z ubezpieczenia. Jeżeli stłuczka się zdarzy, to na podstawie protokołu szkody spisanego przy odbiorze, wysyłamy niezwłocznie nowe szkło. Odbiorca ma więc gwarancję że za nieco wyższą opłatę dostanie to co zamawiał, be żadnych nadmiernych formalnośc.
Jedyne co trzeba zrobić, to spisać protokół uszkodzenia i wysłać do nas mailem.
 
W wypadku paczkomatu jest to bardziej skomplikowane.
W regulaminie paczkomatów jest taki punkt:
" Niedopuszczalne jest umieszczanie w Przesyłce Paczkomatowej przedmiotów (...) wymagających szczególnych warunków transportu."
A szkło jest podciągane pod wymagające szczególnych warunków, a więc nie wolno go przesyłać.
 
Samo zgłaszanie reklamacji jest bardziej czasochłonne. Najczęściej trzeba jechać z uszkodzoną paczką do oddziału Inpostu (nie każdy ma blisko). Zgłoszenie reklamacji składa się przez formularz na stronie Inpostu. Trzeba załączyć zdjęcia paczki. Jeżeli paczka wygląd na nieuszkodzoną - a tak jest prawie zawsze - to reklamacja jest odrzucona.
Rozpatrzenie reklamacji zajmuje nawet dwa tygodnie (nie zawsze ale często) Tyle czasu trzeba czekać aby się dowiedzieć, że nie uznają reklamacji i żadnego odszkodowania nie będzie.

Ponieważ Inpost /paczkomaty nie zezwala na przewóz szkła, to wszelkie reklamacje spowodowane stłuczkami są odrzucane, niezależnie od stanu paczki.
Zabezpiecznie tak, aby w 100% zapewnić całość szkła bjest albo bardzo kosztowne, albo nawet niemożliwe.
Z tych dwóch powodów odradzamy wysyłanie szkła do paczkomatu. 

Cały czas mamy na myśli delikatne szkło, kieliszki do szampana, wina, karafki itd.

Ale  jeżeli mamy do czynienia z kuflami czy pojedynczymi kieliszkami do wódki, to wygląda nieco lepiej.
Po prostu takie rodzaje szkła są bardzo odporne na stłuczki. To grube i wytrzymałe szkło. Inaczej nie przetrwałoby w barach i piwiarniach. 
Owinąć grubą folią jeden czy dwa kieliszki do wódki jest łatwo, i to wystarczy. Tak samu kufel .
Jeżeli więc do wysłanie są tylko takie "odporne" szkła, to nie problemu z paczkomatem.

Każdorazowo trzeba więc zobaczyć co i w jakiej ilości ma być wysłane, i zdecydować o wysłaniu paczkomatem lub kurierem.


  

Przygotowanie projektów suchych stempli

Przygotowanie odpowiedniego projektu suchego stempla jest trochę bardziej skomplikowane niż wykonanie zwykłego rysunku. Trzeba pamiętać o pewnych ograniczeniach.
W tym artykule postaram się wyjaśnić jak to prawidłowo zrobić.

Wymagania dotyczące grafiki na suchej pieczęci:

Wszystkie elementy rysunku muszą być zapisane wektorowo - najlepiej w plikach Corela !

Rysunek wektorowy jest istotny, ponieważ obrys rysunku na matrycy i patrycy musi się różnić o 0.15 - 0.20 mm, można to uzyskać tylko na obiektach wektorowych a nie na bitmapach. Jeżeli ktoś nie wierzy to  niech spróbuje na obrazku jpg takim jak widać trochę niżej zmienić grubość linii  z 0,15 na 0,25 mm. 

Mając gotowy rysunek wektorowy trzeba zwrócić uwagę na kilka spraw:

1) Jeżeli obok siebie jest kilka drobnych szczegółów, to zleją się ze sobą.
Jeżeli jest ich zbyt dużo na całym rysunku to mogą spowodować rwanie papieru.
2) Minimalna wielkość czcionki to 7-8 punktów, ale lepiej aby była sporo większa (11-12p)
Przy małych wielkościach liter powinny być proste czcionki, w odmianach niezwężonych np. Arial

3) Grubość wszystkich linii (tzw. outline, kontur) ustawiona na "zero".
(czyli przykładowo: zamiast odcinka z konturem 0,5mm,
rysujemy prostokąt o szerokości 0,5mm i konturze = 0)

4) Linie nie powinny się przecinać, nie można maskować elementów nakładając na nie inne obiekty.

Jak działa suchy stempel

Stempel składa się z dwóch części, matrycy i patrycy.  

Dolna czyli matryca jest wklęsła, górna czyli patryca jest wypukła.

Patryca wciska papier w zagłębienia matrycy.

 Obie części muszą do siebie pasować z niewielkim luzem, tak aby między nimi zmieścił się papier
(na rysunku poniżej oznaczony na niebiesko) 

Dlaczego ważny jest luz między matrycą a patrycą ?
Jeżeli między elementami matrycy i patrycy nie będzie odstępu, to stempel  zamiast wytłaczać, będzie przecinał papier.
Wielkość tego odstępu zależy od grubości papieru. Im grubszy papier, tym odstęp większy.
Ale jeżeli zwiększy się odstęp np przez pogrubienie elementów patrycy, to drobne detale zaczną się zlewać. Z tego powodu im grubszy papier tym mniej szczegółów jest wytłoczonych. 

Suchy stempel nie jest więc czymś trudnym do zaprojektowania, jednak trzeba zwrócić uwagą na kilka szczegółów różniących go od zwykłej pieczątki czy druku. 

 

Grawer 3D na wielkiej płycie pleksy lub szkła

Dzisiaj otrzymałem dość nietypowe zapytanie od potencjalnego klienta:
brzmiało tak: "poszukuję wykonawcy graweru 3D na szkle/pleksi. Chciałbym nanieść obraz na płytę o wymiarach 1210 x 800 mm"
Do tego dołączone zdjęcie jakiegoś krajobrazu.
Od razu wiedziałem, że zamówienia nie da się u nas wykonać, ale przynajmniej chciałem klientowi wyjaśnić dlaczego.
Odpowiedź brzmiała mniej więcej tak:

Sądzę, że to co pan chce zrobić jest niewykonalne, no chyba że ma pan kosmiczny budżet związany z koniecznością zbudowania specjalnych maszyn oraz stworzenia odpowiednich materiałów.
Jednak bardzo prawdopodobne jest, że po prostu użył pan niewłaściwych terminów.

Grawer 3D - zazwyczaj rozumie się przez to grawer wewnątrz szkła, przestrzenny i  trójwymiarowy. Jeżeli o to chodziło to pojawiają się takie problemy:
 maszyny do takiej technologii mają obszary robocze wielkości zaledwie kilku cm, no może gdzieś się znajdzie 10-15 cm. Samo szkło może być trochę większe, jednak rozmiar szkła nie przekracza 15-20 cm maksymalnie. I jest to bardzo drogie szkło, po prostu specjalny gatunek.
Płytka wielkości 10-15 cm kosztuje  w granicach 200 -300 zł. Więc gdyby wziąć szkło pana rozmiarów to koszt byłby w dziesiątkach tysięcy złotych.
 No ale nikt nie produkuje tak wielkich płyt z tego szkła, no i nie ma maszyn które byłyby zdolne wykonać rysunek takich rozmiarów. Więc nie ma co główkować nad kosztami.

Ale może chodzi panu i inny rodzaj graweru ? 3D - ale na powierzchni. Czyli coś takiego jak wykonuje się tradycyjną frezarką w drewnie lub metalu. No ale nie robi się tego w szkle.
Grawerowanie szkła odbywa się tylko na powierzchni. To bardziej zmiana struktury szkła niż zagłębianie się w materiał. Grawerować można kieliszki, karafki , ale to rysunek na powierzchni.
Wklęsło-wypukłe obrazy - a więc trójwymiarowe, 3D - uzyskuje się przez piaskowanie szkła. To coś zupełnie innego niż grawerowanie. Dobry "piaskarz"  potrafi uzyskać bardzo realistyczne obrazy, ale jest to kwestia wyczucia, ręki, gustu - taka bardziej artystyczna robota. Nie robi się tego na komputerze, tylko ręcznie z dyszą piaskarki w dłoni. No są technologie pozwalające na wypiaskowanie szczegółowych wzorów i nawet zdjęć (tzw. fototechnologia- piaskowanie przez naświetloną kliszę), ale ograniczeniem jest rozmiar kliszy - ma tylko 30 cm szerokości więc w żaden sposób nie pokryje pana szyby.

No a co z pleksą ?  owszem, są lasery  odpowiednim polu roboczym. Płytę pleksy można nich wyciąć, ale do grawerowania się nie nadają.  Przy takim rozmiarze precyzja znakowania jakby "siada", konstrukcja robi się za ciężka do bardzo szybkiego ruchu koniecznego przy grawerowaniu, wiązka laserowa nieco się rozprasza, no i pojawia się trochę problemów psujących efekt graweru. Więc się nie graweruje tylko tnie.  Grawerowanie pleksy wykonuje się mniejszych maszynach. Graweruje się statuetki, tabliczki, breloczki z pleksy. Ale nie wielkie płyty.
Przy tak dużych rozmiarach wykonuje się albo nadruk na drukarce UV, albo wykleja się folią.
No ale nie o to panu przecież chodziło.

Co można doradzić ? proponowałbym zwrócić się do jakiejś firmy wykonującej piaskowanie szkła, i to w dużych formatach. Nie ma takich wiele, ale trzeba by poszukać. Na początek zapytałbym w Dubiel-Vitrum w Rabce - robią piękne i nietypowe rzeczy ze szkła. Mają piaskowanie. Więc jakaś szansa jest, że zrobią panu ten obrazek na szybie.

O grawerowaniu pleksy

  Pleksa jest jednym z najlepszych materiałów do obróbki laserem. Trochę wyobraźni, prób i już można otrzymać bardzo interesujące rezultaty, które zachwycą wielu klientów.
Ale żeby otrzymać właściwe rezultaty trzeba wiedzieć kilka rzeczy.

Nazwa

Po pierwsze, w Polsce używamy określenia pleksa lub pleksi. Na krajach anglojęzycznych określa się ten rodzaj materiału jako "acrylic" stąd coraz częściej pojawiające sie polskie określenie "akryl", np statuetki akrylowe, breloczki akrylowe.

Rodzaje pleksy 

Po drugie, są dwa rodzaje pleksy. Jeden to pleksa wylewana (cast), droższa i lepsza do grawerowania, i pleksa wytłaczana (extruded) - tańsza, ale nadaje się najwyżej do cięcia.
Pleksa cast (wylewana) pozwala na oddanie przy grawerowaniu drobniutkich detali, dając matowobiały rysunek, dosyć kontrastowy. Grawerowanie jest bardzo szybkie, wystarczy leciutko przejechać po powierzchni laserem aby uzyskać rysunek. Materiał ten pozwala na oddanie bardzo drobnych detali, odcieni szarości - doskonale wychodzą na nim fotografie:

 

Pleksa extruded (wytłaczana) graweruje się kiepsko - rysunek jest przeźroczysty, bez kontrastu. Przy nieco głębszym grawerowaniu lub cięciu powstają mikropęknięcia, które rosną w niekontrolowany sposób po zakończeniu pracy, szpecąc wyrób. Jeżeli taką pleksę przemyje się jakimkolwiek płynem (rozpuszczalnikiem, denaturatem, płynem do mycia) to te mikropęknięcia błyskawicznie rosną a wyrób nadaje się do wyrzucenia.

Porównanie tego samego motywu na pleksie wylewanej (po lewej) i wytłaczanej (po prawej)
W rzeczywistości kolor grawerunku na pleksie wylewanej jeszt zupełnie bialy.

Pleksę bezbarwną najlepiej grawerować lewostronnie. Czyli odbiorca czyta rysunek przez pleksę. Podkreśla to przestrzenność (zwłaszcza przy nieco głębszym grawerowaniu), głębię i elegancję. Światło odbijając się od krawędzi grawerowanych w głębi materiału tworzy bardzo ciekawy efekt.

 

 Światło odbite od krawędzi "rozświetla" materiał i tworzy wrażenie przestrzenności liter.

Grawerować można też oczywiście pleksę kolorową. Najbardziej kontrastowy rysunek uzyskuje się na czarnej. Grawerowane laserem znaki mają srebrzystoszare zabarwienie, niezależnie od koloru użytej pleksy. Przykład widać na zdjęciu poniżej.

 

Głębokość grawerowania

Wielu ludzi pyta - jak głęboko można grawerować pleksę laserem? Spodziewają się że będzie to kilka milimetrów, no może co najmniej milimetr. Ale w rzeczywistości najczęściej nie chodzi im o głębokść, tylko o czytelność rysunku. Odpowiedź na to pytanie jest nieco zaskakująca. Wystarczy leciutko (bardzo płytko) wygrawerować pleksę aby rysunek był wyraźny. Są to głębokości rzędu kilku setnych części milimetra. W większości przypadków nie ma potrzeby głębszego grawerowania. Zwalniając pracę lasera lub zwiększając moc można oczywiście zagłębić się mocniej. Przy jednokrotnym "przejściu" można dojść do 0,3 - 0,5mm. Ale im mocniej (głębiej) grawerujemy tym bardziej nierówna staje się powierzchnia. Jeżeli komuś bardzo zależy na głębokości 1-2mm to można ją osiągnąć kilkakrotnym grawerowaniem. Oczywiście czas wykonania i koszt wzrosną kilkakrotnie. A równocześnie jakość powierzchni dramatycznie spadnie. Zawsze w takich wypadkach trzeba brać to pod uwagę.

Jeżeli chcemy wygrawerować rysunek bez zagłębiania się w materiał, grawerowanie trzeba wykonać z minimalną mocą i dużą prędkością. Nie powstanie wtedy osad ze spalonego materiału. Przy głębszym grawerowaniu na materiale wokół grawerowanych miejsc pozostaje osad "spalin". Jest trudny do usunięcia - trzeba się nad tym trochę pomęczyć - robić to ostrożnie aby nie zarysować pleksy. Jeżeli z jakichś względów musimy zagłębić się w materiał, najlepiej najpierw zabezpieczyć powierzchnię przed zanieczyszczeniem. Na przykład oklejając taśmą papierową używaną przez malarzy, albo taką do przenoszenia liter wyciętych z folii.

Wycinanie pleksy

Wycinanie elementów z pleksy (np. liter, znaków, podstawek) jest bardzo łatwe. Przy użyciu lasera 30 watowego bez problemu przecina się pleksę 5 - 6 mm, chociaż najlepsze rezultaty osiągnąć można na pleksie 3 mm. Pleksa 8mm wycina się dość wolno, ale jest to możliwe. Natomiast przy pleksie 10mm zaczynają się pojawiać problemy. Przy bardzo wolnej pracy lasera da się przeciąć, ale ponieważ ciepło i spaliny nie są odprowadzane wystarczająco szybko - stopiona pleksa zamiast odparować, zastyga w przecinanej szczelinie. Przez to krawędzie nie są idealnie równe. Przecięcie grubej na 1 cm pleksy wymaga czasem kilkakrotnego przejścia lasera, co dodatkowo wzmacnia nierówności.
Jeżeli użyjemy lasera o dużej mocy, a to już od 80- 100W to nawet grube płyty pleksy można ciąć szybko i zachowując wysoką jakość krawędzi.
 
Przy wycinaniu grubszych płyt pleksy ostrość ustawiamy nie na powierzchni materiału, lecz kilka milimetrów pod nią. Wtedy uzyskamy przecięcie za jednym przejściem lasera.
Trzeba zwracać uwagę na czystość układu optycznego lasera. Powstające przy cięciu spaliny osadzają się na tych elementach, i mocno obniżają sprawność przecinania. Ponadto bardzo wskazane jest używanie Airassist, czyli nadmuchu powietrza w miejsce przecinane. Ponadto przy cięciu, między pleksą a podłożem musi być 2-3 cm odstęp, tak aby spaliny i ciepło mogly swobodnie wydostać się również od dołu materiału. Jeżeli tego odstępu nie ma, nastąpi zniszczenie spodu materiału. Można używać tutaj specjalnej przystawki Cutting Table, która pozwala na swobodny odpływ gazów spod materiału. Ale wystarczy podeprzeć kawałek pleksy na jakichkolwiek podstawkach.
Kolejna sprawa to dokładne ustawienie mocy lub prędkości pracy. Jeżeli dostarczona energia jest zbyt mała to oczywiście materiał nie zostanie przecięty. Z kolei jeżeli będzie zbyt duża - to wokół przecinanego miejsca pojawiają się drobniutkie bąbelki, pęcherzyki - które bardzo psują efekt.

Tak jak i przy innych materiałach, pojawia się jeszcze problem z kolejnością wycinania obiektów. W programach graficznych każda linia jest obiektem. Te rysowane wcześniej są na dole, każda kolejna leży wyżej, jakby na kolejnej warstwie. Jeżeli rozdzielimy literę na pojedyncze krzywe (np. litera D, na linię wewnętrzną i zewnętrzną, lub litera B, na zewnętrzną i 2 wewnętrzne), to krzywe te też będą miały jakąś kolejność. Laser wycina obiekty w kolejności od leżącego pod spodem do leżącego na samym wierzchu. Jeżeli najpierw wytnie zewnętrzny obrys litery D, to litera ta wypadnie (bo pleksa jest podniesiona na podstawkach), i wtedy laser nie będzie miał w czym wycinać środka litery D. Tak więc przed rozpoczęciem wycinania należy rozdzielić wszystkie obiekty na pojedyncze krzywe i wewnętrzne linie przenieść w dół (w CorelDraw komendą CTRL+PgDn)

Przy cięciu powstaje szczelina o szerokości ok. 0,3 do 0,5 mm. Nie ma ona równoległych ścian, lecz zwęża się ku dołowi materiału - tak że u spodu jej szerokość może wynosić ok.0,05mm a na powierzchni materiału 0,5mm. Przy dużych elementach nie ma to większego znaczenia, ale przy cięciu drobnych detali,trzeba na to zwracać uwagę. Trzeba wycinać z pewnym naddatkiem materiału. W niektórych laserach jest funkcja automatycznie kompensująca szerokość tej szczeliny. Ale przy dokładnym wycinaniu i tak lepiej "ręcznie" ustalić linię cięcia.

Dzięki łatwości cięcia, można wykonać np rozmaite kształty breloczków hotelowych

Można wycinać nie tylko pleksę ale i laminaty i łączyć ze sobą kilka materiałów, np tak jak na widocznym poniżej breloczku:

Dodatkowe elementy i kolory

Wygląd wykonywanych z pleksy przedmiotów (np. dyplomów, pamiątek, tabliczek) można wzbogacać dodając detale wykonane z folii PCV lub metalizowanej (takiej jak używana do reklam). Po naklejeniu na pleksę można ją wycinać laserem i grawerować przez nią. Jeżeli ustawimy parametry cięcia tak aby laser zagłębił się na ok 30-50% grubości pleksy, uzyskamy ciekawy przestrzenny efekt (coś w rodzaju przestrzennej obwódki wewnątrz pleksy).
oto kilka przykładów użycia folii:

Można stosować dodatki z innych materiałów. Do wykonywania statuetek pamiątkowych na ślub, na rocznicę, na chrzest i lomunię
używamy laminatów, akrylowych serduszek, nadruków na blaszkach.

O grawerowaniu drewna

Drewno to bardzo wdzięczny materiał do grawerowania laserowego.
Kiedy pierwsze lasery pojawiły się na rynku, jednym z zastosowań, robiącym największe wrażenie było grawerowanie bezpośrednio na drewnie. Do dzisiaj to się nie zmieniło. Grawerowanie w drewnie ciągle daje rezultaty robiące wrażenie na najwybredniejszych klientach.
Za pomocą lasera można drewno przecinać, wycinać z niego elementy (od kilku mm grubości do ok. 1 cm - zależnie od gatunku i twardości), grawerować, wykonywać na nim napisy i rysunki.


Każdy gatunek drewna ma swoje specyficzne właściwości, w związku z tym każdy graweruje się inaczej. Jedne lepiej inne słabiej. Mało tego - nawet kawałki drewna tego samego gatunku mogą grawerować się nieco inaczej. Zależy to od ich wilgotności, zawartości żywicy, układu słojów. Zasadniczo, twarde drewno o słabo zróżnicowanych słojach graweruje sie lepiej, dając wyraźny i dokładny rysunek. Miękkie drewno łatwo się graweruje, ale ponieważ na ogół ma mocno zróżnicowaną twardość słojów rysunek nie zawsze dobrze wygląda. Z wycinaniem jest podobnie - wszystko zależy od gatunku drewna i grubości.

Oto kilka przykładów:

1) drewno bukowe,

 nie widać na nim słojów, grawer jest bardzo dokładny i szczegółowy, ciemny i kontrastowy

 2) drewno brzozowe,

słoje prawie niewidoczne, grawer dokładny i szczegółowy, kolor jaśniejszy.
w przypadku sklejki brzozowej kolor może być bardzo jasny i mało kontrastowy

3) Drewno sosnowe. 

Tutaj słoje są wyraźnie zaznaczone. W miękkich miejscach laser graweruje głębiej i "ciemniej". W efekcie drobne litery są słabo czytelne. Można oczywiście użyć kawałka drewna o innym układzie słojów - takim aby były one mniej wyraźne. Rysunek będzie wtedy o wiele lepszy. Ale nie zawsze jest to możliwe. Inna sprawa, że można celowo wydobyć słoje bo daje to ciekawy efekt

Odcienie i zdjęcia

Jak widać poniżej na drewnie bez problemów można uzyskać odcienie szarości i delikatne przejścia tonalne. Można to wykorzystać do uzyskania ciekawych efektów oraz grawerowania zdjęć np na skrzynkach

 Często używanymi gatunkami są buk, brzoza, jesion, jawor, klon, lipa. Gatunki te mają słabo zaznaczone słoje, dzięki czemu grawerują się równomiernie. Dają wyraźny, kontrastowy rysunek. Większość z tych gatunków ma jasny- prawie biały, ewentualnie jasno brązowy kolor, i ciemniejszy kolor w miejscach wygrawerowanych (od ciemnego brązu do ciemnożółtego - zależnie od gatunku i konkretnego kawałka materiału).

Inne gatunki drewna

Dąb jest stosowany na podkłady i podstawy, ale ze względu na "ziarnistą" strukturę słojów często nie najlepiej się graweruje (nierówna głębokość). Bardzo często w importowanych wyrobach używany jest orzech: ciemny i wymagający barwienia grafiki na czarno aby uzyskać odpowiedni kontrast. Doskonałym materiałem jest drewno wiśniowe i różane dające bardzo ciemny rysunek. Używa się oczywiście wielu innych gatunków, w tym drewna egzotyczne. Sporadycznie używamy miękkiego drewna jak sosna czy świerk. Najczęściej wtedy, gdy celowo chcemy podkreślić obecność słojów. W niektórych przypadkach daje to niezwykły przestrzenny efekt.
Są też gatunki które do grawerowania się nie nadają. Próbowaliśmy kiedyś wykonać rysunek na drewnie hebanowym. Okazało się tak twarde że nawet przy pełnej mocy i najwolniejszej pracy laser ledwo był w stanie zaznaczyć jego powierzchnię. O wycinaniu nie było mowy, bo szczelina wycinana promieniem lasera miała ułamek milimetra głębokości. W dodatku naturalny czarny kolor drewna powodował zupełną nieczytelność rysunku.

 Płyta MDF i HDF

To często spotykane materiały drewnopodobne. Używa się ich do wyrobu paneli podłogowych, płyt meblowych, paneli ściennych, opakowań.
Ten rodzaj materiału również nadaje się do grawerowania. Stosowany jest przede wszystkim w stolarstwie meblowym, na panele ścienne i podłogowe. Ale zdarzają się też podkłady pod dyplomy i pamiątki sportowe wykonane z tego materiału. Przykładem mogą być podkłady stosowane do Grawertonu. Wierzchnią warstwę stanowi cieniutka folia z nadrukowanym wzorem. Naklejona jest na podłoże wykonane z czegoś co przypomina kolorem i własnościami twardą płytę pilśniową.
Przy grawerowaniu zdejmujemy tą warstewkę folii i pokazuje się brązowe podłoże. Nie zawsze jest to widok zadowalający każdego. Jeżeli chcemy podnieść walory ozdobne naszego produktu pozostaje zabarwić grawerunek podobnie jak barwi się drewno. Na zdjęciu niżej widać napis prosto po grawerowaniu - niezbyt kontrastowy, sprawiający wrażenie przybrudzonego- i zabarwiony na złoto zwykłą temperą.

Korek

Korek jest materiałem łatwym do grawerowania, o ile nie mamy zamiaru głęboko grawerować. Przy płytkim grawerowaniu można pracować bardzo szybko, z niewielką mocą lasera. Rysunek jest prawie czarny, bardzo kontrastowy. Najlepsze efekty można uzyskać jeżeli pracujemy na korku o gładkiej powierzchni, bardzo "zbitym". Korek luźny i porowaty też da się grawerować, ale "ziarnistość" takiego materiału powoduje utratę drobnych szczegółów.

O ile grawerowanie korka jest łatwe, to z cięciem są problemy. Przeciąć można tylko bardzo cienkie arkusze, a i tak krawędzie są czarne i zwęglone. Już 3-4 mm arkusz korka trudno jest przeciąć. Nie pomaga nawet kilkakrotne przejście lasera -powoduje tylko zwęglenie krawędzi.

Jakie materiały można grawerować laserem ?

Jakie materiały można grawerować laserem ?

Grawerowanie laserowe to nie to samo, co grawerowanie tradycyjne.
Inna technologia, inny sprzęt - więc możliwości i materiały inne.
Nie wszystko co można zrobić mechaniczną grawerką da się wykonać laserem.

Aby opisać jakie materiały można grawerować laserem, trzeba zacząć od wyjaśnienia, że jest kilka rodzajów laserów.
Najczęściej używa się laserów CO2, rzadziej laserów YAG i fibrowych.
Poszczególne rodzaje laserów różnią się przede wszystkim źródłem światła laserowego, ale również sposobem kierowania promienia na materiał.
W tym artykule nie będziemy zajmowali się wyjaśnianiem różnic między laserami, mozna o tym poczytać w innych artykułach.
 
Na potrzeby zrozumienia tego artykułu trzeba tylko wiedzieć, że inne materiały znakujemy laserem CO2 a inne laserem YAG i fibrowym.

Lasery na CO2 w zasadzie nie grawerują metali - jeden wyjątek to anodowane aluminium.  Natomiast można nimi grawerować wszelkie materiały organiczne np, skórę, drewno, można grawerować papier i karton,  szkło i wiele tworzyw sztucznych.

Lasery YAG i fiber znakują metale i niektóre tworzywa, ale nie zostawiają śladu na szkle i drewnie.
Niektóre materiały - które da się grawerować mechanicznie - nie dają się obrabiać laserem. Mogą się topić przy grawerowaniu, albo laser nie zostawia na nich śladu.
 
Efekt obróbki laserowej jest odmienny od uzyskiwanego tradycyjną metodą. Grawer laserowy jest bardzo płytki. Jest widoczny dlatego że zmienia się struktura materiału, albo materiał zmienia kolor.
Materiały grawerowane laserem CO2

• drewno i sklejka
•  skóra i materiały skóropodobne (ekoskóra)
• karton i papier
• szkło
• pleksa
• laminaty grawerskie ( specjalne tworzywa sztuczne stosowane np na tabliczki)
• guma
• marmur i kamień 
• anodowane aluminium

Materiały grawerowane laserem YAG i fiber

• stal
• mosiądz
• aluminium
• złoto, srebro, platyna i inne metale szlachetne
• tytan
• niektóre rodzaje tworzyw sztucznych

Więcej na temat poszczególnych materiałów można przeczytać w innych artykułach

W jaki sposób przygotować własne rysunki do grawerowania

Jeżeli chcesz przesłać własny rysunek do wygrawerowania, to musi spełniać on pewne wymogi "techniczne".
 
Nie wszystko można wygrawerować z przyzwoitą jakością. Im słabsza jakość materiału wyjściowego, tym gorszy efekt pracy na gotowych wyrobach. Dlatego ważne jest aby przesyłać rysunki które spełniają pewne minimalne wymagania. Jeżeli rysunek nie odpowiada tym wymogom, nie podejmujemy się realizacji zamówienia. Nie chcemy wykonywać prac o których z góry można powiedzieć, że będą źle wykonane i skończą się reklamacją.

W największym skrócie:

Rysunki powinny być zapisane:

• wektorowo w formacie cdr, ai, eps, pdf w wersji czarno-białej
• jako bitmapa: czarno-biała grafika 1 bitowa/kreskowa (czyli bez odcieni szarości), rozdzielczość 500 lub 600 dpi, plik bmp, tif, pcx  (nie jpg ! )

A teraz trochę objaśnień, które pozwolą na lepsze przygotowanie.

To co czarne na rysunku - będzie wypalone laserem. To co białe- pozostanie nietknięte.
Dlatego rysunek powinien być czarno-biały. Natomiast TYLKO linie cięcia prosimy oznaczyć na czerwono.

Rysunki można zapisać w formie wektorowej albo w formie bitmapy.

    W rysunku wektorowym wszystkie elementy zapisane są w postaci krzywych, czyli figur geometrycznych np. kół, prostokątów, łuków,odcinków. Krzywe te tworzą obiekty, czyli elementy tego co widzimy na rysunku. Każdą z takich krzywych można prawie dowolnie zmienić, np pogrubić, zmienić kolor, zmienić kształt, usunąć. Obiekty można dowolnie łączyć, rozdzielać, zmieniać- niezależnie od siebie. Taki rysunek można łatwo przystosować do grawerowania z najlepszą możliwą jakością.
    W rysunku bitmapowym obraz składa się z pojedynczych punktów (pikseli). Przykładem jest dowolne zdjęcie - przy powiększeniu można zauważyć, że składa się z malutkich kwadracików zwanych pikselami. W rysunku bitmapowym nie ma oddzielnych obiektów które można by zmienić. Można zmieniać tylko pojedyncze piksele. Z tego powodu rysunek taki trudno przystosować do grawerowania, często jest to niemożliwe.

Zapis wektorowy daje najlepszą jakość i umożliwia ewentualne wprowadzenie korekt. Ale nie wszyscy mają dostęp do odpowiednich programów, lub nie potrafią ich obsługiwać. Dlatego można wygrawerować również obraz bitmapowy.

W wypadku rysunku bitmapowego bardzo ważna jest wysoka rozdzielczość. Im większa rozdzielczość, tym mniejsze są piksele z których składa się rysunek. W efekcie rysunek jest dokładniejszy.
Optymalna rozdzielczość dla grawerowania laserem to 500 DPI.
Większość rysunków widocznych na stronach internetowych ma zaledwie 72 DPI, a więc wielokrotnie mniej. Z tego powodu nie nadają się do wygrawerowania z dobrą jakością. Najczęściej wymagają przeróbek i adaptacji - ale często jest to niemożliwe.
Aby była szansa na w miarę przyzwoitą jakość takiego obrazka rysunek musi być duży - około 800-1000 pikseli lub więcej - zależnie od ilości szczegółów.

Rysunki wektorowe najlepiej przesłać  zapisane w Corelu 13 lub niższej wersji.
Jeżeli nie ma takiej możliwości, to akceptujemy pliki pdf, eps, ai (dla uniknięcia problemów z przenoszeniem rysunków między formatami proszę zapisywać je w starszych wersjach tych formatów)

Uwaga: proszę nie wstawiać bitmap do plików wektorowych. One nadal pozostaną bitmapami i nie poprawi to w żaden sposób jakości.

Najważniejsze to:  
Należy pamiętać o zamianie wszystkich czcionek na krzywe.
To, co ma być wygrawerowane powinno być czarne.
Linie cięcia powinny być narysowane czerwonym kolorem.
A reszta musi być biała.

Jeżeli rysunek będzie zawierał więcej kolorów, to musimy zamienić go na wersję czarno-białą. Problem w tym że często nie wiadomo jak to zrobić- który kolor zamienić na czarny, a który na biały. Dlatego taką decyzję musi podjąć osoba przesyłająca rysunek i dostarczyć go już w wersji czarno-białej.

Rysunki bitmapowe należy przesłać jako czarno-białe 1 bitowe o rozdzielczości  500dpi.

Czarno- białe to znaczy naprawdę czarno-białe. Mogą w nich występować tylko dwa kolory: czarny i biały, a nie może być jakichś odcieni szarości. Taki zapis nazywa się 1 bitowym.
Jeżeli występują jakieś odcienie szarości, to już jest rysunek w odcieniach szarości, czyli 8 bitowy.
Przez analogię do fotografii czarno-białej takie obrazy nazywane są czasem czarno-białymi, jednak jest to uproszczenie wprowadzające w błąd. Szarości nie są ani czarne ani białe.
Czarne miejsca rysunku są grawerowane, białe nie są. A co z różnymi odcieniami szarości ? nie wiadomo co z nimi zrobić, które jeszcze grawerować a które nie. Dlatego trzeba je zamienić na czarny albo biały kolor. Problem w tym, że tak zmieniony rysunek często nie przypomina oryginału.

Jaki problem stanowi taka zamiana można przekonać zamieniając np. flagę Francji na czarno białą. Jak wiadomo ma trzy kolory: czerwony, niebieski i biały. Po zamianie biały zostanie białym, czerwony czarnym, a co z niebieskim ? zamienić na biały czy na czarny ?. Nie wiem :)

Dlatego przed wysłaniem bitmapy do grawerowania, proszę sprawdzić czy naprawdę jest czarno-biała. Jeżeli zawiera szarości, to proszę zdecydować jak zamienić - na czarny czy na biały. I wtedy przesłać do nas.

Rysunki  bitmapowe najlepiej zapisać w formacie bmp lub tif.

Taki sposób zapisu nie wprowadza zniekształceń.
Natomiast popularne pliki jpg wprowadzają pewne zniekształcenia. Zapis jpg w celu zmniejszenia wielkości pliku stosuje kompresję, tzn. usuwa część informacji a to co zostało trochę zniekształca tak aby nie było widać że coś usunięto. (To w wielkim uproszczeniu)
Im większa kompresja, tym mniejszy plik ale i zniekształcenia większe. Dlatego dla zachowania dokładności lepiej unikać jpg-ów.
Jeżeli komuś nie zależy na dokładności, albo nie ma możliwości zapisu w bmp lub tif, to przyjmiemy jpg.

Wielkość rysunku

Wielkość można określić w pikselach -każda osoba nawet nie znająca się na programach graficznych może łatwo sprawdzić wielkość rysunku podaną w pikselach - na każdy centymetr rysunku powinno wypadać197 pikseli. Czyli jeżeli wygrawerowany rysunek ma mieć 5cm x 5 cm, to przesłany w pliku jpg powinien mieć (5x197) x (5x197) pikseli czyli 985x 985 pikseli.
Jeżeli wygrawerowany rysunek ma mieć rozmiar 3 x 2 cm, to przesłany plik powinien mieć (3x197) x (2x197) czyli 591 x 394 piksele.

Najczęściej mamy do czynienia z odwrotną sytuacją. Mamy rysunek znaleziony w internecie i chcemy wiedzieć czy będzie odpowiednio duży do wygrawerowania. W takim wypadku najpierw sprawdzamy jego wymiary: wystarczy kliknąć prawym klawiszem myszki na obrazek zamieszczony w internecie, wybrać "właściwości" lub "pokaż informacje o obrazie" - zależnie od używanej przeglądarki - i sprawdzić co pisze przy słowie "wymiary".
Powinno być coś takiego jak widać poniżej:

 

Jakie duże rysunki można grawerować ?

Na naszych laserach pole robocze to 450 x 600 mm - i takie największe rysunki można grawerować

Materiał może być nieco większy  

Na jakich materiałach można grawerować ?

Próbować można na wszystkim - z kilkoma wyjątkami. Nie grawerujemy i nie wycinamy PCW - ze względu na toksyczne spaliny.
W skrócie:

• pleksa bardzo dobrze się tnie i graweruje,  ale musi być to pleksa wylewana. Jest nieco droższa od pleksy ekstrudowanej, ale z wyglądu niczym się nie różnią. Dopiero przy grawerowaniu widać że ekstrudowana nie nadaje się do grawerowania. Często wykonuje się z niej breloczki.

• polistyren i podobne np. HIPS zamiast się grawerować i ciąć - topi się dając brzydkie krawędzie i kiepski rysunek. Podobnie z pochodnymi polipropylenu.
•  Ceramika szkliwiona bardzo słabo się graweruje - kontrast jest tak marny, że szkoda czasu na to. Ale nieszkliwiona często wychodzi bardzo dobrze.
• Skóry- trzeba spróbować z każdym gatunkiem.Naturalne często sie nadają. Grawer się rozmazuje i pachnie smażonym boczkiem.
  Sztuczne skóry - są produkowane specjalne gatunki do grawerowania i takie grawerują się bardzo dobrze, np. na oprawach kalendarzy 
• Drewno - graweruje się bardzo dobrze (wyjątkiem jest heban, zbyt twardy aby ruszył go laser). 
• Szkło - do grawerowania jest OK, do cięcia się nie nadaje.
• Metale - tylko anodowane aluminium daje szansę na wygrawerowanie czegoś na laserze CO2. Pozostałe nie nadają się do grawerowania takim laserem, natomiast można je grawerować laserem YAG lub fiber. Takie lasery mają jednak pole robocze 10 x 10 cm, więc jest to spore ograniczenie.

Więcej na temat poszczególnych materiałów znaleźć można na innych naszych stronach.

Jak działa laser grawerujący ?

Aby wiedzieć czego spodziewać się po tym jeszcze rzadko jeszcze spotykanym urządzeniu, trzeba wiedzieć jak ono działa.
W dużym skrócie spróbujemy przedstawić to na tej stronie - na przykładzie laserów firm ULS, Epilog i GCC. Zasada działania innych maszyn jest identyczna.
Tak mniej więcej wygląda to z zewnątrz:

Na początku nieco wyjaśnień i pojęć koniecznych do zrozumienia pracy lasera grawerującego.

• Jak komputer "widzi" laser
• Wielkość obszaru roboczego
• Schemat budowy lasera
• Moc lasera
• Prędkość grawerowania
• Rozdzielczość dpi i ppi
• Średnica plamki światła
• Grawerowanie powierzchni nierównych
• Tryb wektorowy
• Tryb rastrowy

Laser "widziany" jest przez komputer tak jak drukarka.

Podłącza się go i instaluje jak kolejną drukarkę. I tak też jest widziany przez wszystkie programy. Można więc "drukować" na nim z każdego programu działającego pod Windowsami, wszystko jedno czy jest to Notepad, Corel, Auto-CAD czy inny.  Wysyłanie rysunku do grawerowania odbywa się więc analogicznie jak drukowanie zwykłego tekstu z Worda.
W sterowniku tej "drukarki" można zadeklarować maksymalny rozmiar strony, przykładowo dla jednego z naszych laserów 609 x 304 mm. Jest to powierzchnia robocza lasera, i na niej musi się zmieścić rysunek. Sam materiał może być nieco większy. Mniej więcej 5 cm u góry, 8 cm w dół, i po 5 cm po bokach.
Pokazuje to poniższy rysunek:

Schemat budowy lasera przedstawia następna ilustracja:

Laser source - źródło promieniowania czyli wylot tuby laserowej
Corner mirror- lusterko odbijające promień w stronę głowicy
Optical Carriage - głowica zawierająca kolejne lusterko (mirror)kierujące promień na materiał
Focal lens - soczewka
Beam - promień lasera
Engraving table - stół roboczy

Promień lasera emitowany jest przez tubę laserową umieszczoną z tyłu urządzenia. Przez soczewkę dostaje się do przestrzeni roboczej. Odbija się pod kątem prostym od lusterka (corner mirror) i wędruje w stronę karetki (optical carriage). Tutaj odbija się od kolejnego lusterka w stronę materiału. W karetce znajduje się jeszcze soczewka (focal lens) skupiająca promień na materiale. Karetka porusza się na ruchomej "szynie" wzdłuż materiału (oś X). Szyna z karetką i lusterkiem porusza się w poprzek materiału (oś Y). W ten sposób karetka może znaleźć się nad dowolnym miejscem materiału. Odległość blatu roboczego od karetki można zmieniać - co pozwala na umieszczanie materiałów o różnych grubościach.

Laser obsługiwany jest z panelu sterowania. Poniżej widać taki panel lasera firmy Universal. Przyciskami można zmieniać położenie blatu, położenie karetki przy ustawianiu ostrości, wybierać pliki do grawerowania, uruchamiać wskaźnik położenia (red pointer - czyli laser świecący na czerwono- umożliwia to np. kontrolę miejsca w którym będzie grawerowane lub kontrolę ułożenia materiału). Można zmieniać parametry pracy w czasie grawerowania. Oraz oczywiście można przerywać i wznawiać pracę lasera. 

 Sposób pracy lasera przy grawerowaniu określany jest za pomocą kilku parametrów : mocy, prędkości, rozdzielczości dpi, rozdzielczości ppi. Ustawia się je w sterowniku przy wysyłaniu pliku na laser. Niektóre można zmieniać w tracie pracy lasera z panelu sterowania lasera.

 Wyświetla on dane na temat mocy (PWR), prędkości (SPD), rozdzielczości ppi (PPI) - i to można zmieniać w trakcie pracy lasera - dopasowując efekty do potrzeb. Natomiast rozdzielczość dpi można ustawić tylko przy wysyłaniu pliku. Ponadto widać numer kolejny pracy (w pamięci lasera mieści się do 99 plików), nazwę wykonywanego pliku i program z którego plik był wysłany, ilość wykonanych kopii i czas wykonywania.

Moc lasera
jest to moc wiązki światła dawanego przez tubę laserową. W laserach używanych do usługowego grawerowania moc wynosi od 25 do 50 Watów. Spotkać można lasery o mniejszej mocy - ale to już historia. Graweruje się na nich bardzo wolno, a różnica cenowa nie jest zbyt duża, więc rzadko się je spotyka.
Spotyka się lasery o większej mocy - do 120 W ale tak mocne maszyny przeznaczone są głównie do cięcia. Najczęściej spotyka się urządzenia o mocy 30-60 W. Taka moc jest całkowicie wystarczająca do normalnej pracy z typowymi materiałami. Większa moc przydaje się raczej w urządzeniach służących do masowej produkcji albo przy szybkim wycinaniu.

W sterowniku (driverze) lasera nie ustawia się bezpośrednio mocy w Watach, lecz ustawia się procent maksymalnej mocy w skali od 0 do 100. Tak więc nie wiadomo jaka faktycznie moc oddawana jest materiałowi. Tym bardziej że zależy to również od zanieczyszczeń układu optycznego i zużycia tuby laserowej.

Od mocy dostarczanej przez laser zależy głębokość grawerowania. Im większa moc, tym głębsze grawerowanie. Jeżeli pracujemy już z maksymalną mocą, głębokość grawerowania można zwiększyć poprzez obniżenie prędkości.



Prędkość grawerowania
Jest to prędkość z jaką przemieszcza się głowica grawerująca lasera wzdłuż materiału. W sterowniku podawana jest nie w jednostkach prędkości, ale w procentach maksymalnej prędkości , podobnie jak z mocą jest to w skalo od 0 do 100. Tak więc nie mamy kontroli nad tym jak jest rzeczywista prędkość wyrażona w metrach na sekundę. W praktyce nie ma to jednak żadnego znaczenia.

Wyższa prędkość daje oczywiście szybszą pracę urządzenia. Ale od prędkości zależy głębokość grawerowania. Jeżeli laser zbyt szybko będzie pracował możemy nie otrzymać pożądanego rysunku bo będzie zbyt słabo wygrawerowany. Przy tej samej mocy lasera większą głębokość grawerowania uzyskuje się zmniejszając prędkość pracy.Tak więc nie można swobodnie zwiększać prędkości, bo spada wtedy głębokość grawerowania.

W przypadku lasera 30W i materiałów takich jak drewno, szkło, laminaty, aluminium, skóra, papier - najczęściej pracować trzeba ze 100% mocą, a odpowiedni rezultat uzyskuje się zmniejszając prędkość, nawet do 10-30% maksymalnej.

Rozdzielczość dpi
Podobnie jak w drukarkach, od rozdzielczości zależy jakość grawerowanego obrazu. Podawana jest ona w ilości kropek wypalanych przez laser na cal odległości pokonanej przez głowicę - czyli dpi (dots per inch). Im większa rozdzielczość, tym dokładniej oddane drobne szczegóły rysunku i przejścia tonalne. Ale też dłuższy czas grawerowania. Możliwe do ustawienia są rozdzielczości draft, 200, 333, 500 i 1000 dpi. Standardowo pracuje się na 500 dpi. Przy bardzo dokładnych pracach na niektórych materiałach warto zwiększyć dpi do 1000, np przy grawerowaniu fotografii lub delikatnych przejść tonalnych (w rastrach).
Z kolei przy mniej dokładnych pracach można obniżyć, np. przy grawerowaniu dużych liter można zejść nawet do 200 dpi. Nie spowoduje to dużej utraty jakości, ale bardzo przyśpieszy pracę. Rozdzielczość ta ma wpływ na czas wykonywania pracy, ponieważ przy niższej rozdzielczości laser musi wykonać mniej ruchów - poziomych linii).
Ale rozdzielczość ta nie odpowiada to dokładnie temu, co rozumie się jako rozdzielczość w drukarkach laserowych czy atramentowych. Raczej jest to dokładność pozycjonowania promienia laserowego. Dlaczego ? Bo laser wypala materiał. I wypaleniu ulega nie tylko dokładnie to na co padnie promień ale też materiał obok (ciepło się rozprzestrzenia). A każdy materiał pali się inaczej, więc i efekty na każdym materiale są inne - na drewnie, papierze, skórze, pleksie, szkle, aluminium itp.
Rozdzielczość dpi ma wpływ właściwie tylko na jakość grawerowania. Natomiast na cięcie nie ma zauważalnego wpływu.

Rozdzielczość ppi
Ten parametr określa ilość błysków lasera na cal linii grawerowania. Typowo wynosi 500. Ale dla niektórych materiałów należy ją nieco zwiększyć lub zmniejszyć. Od parametru tego zależy jak bardzo nakładają się na siebie kolejne błyski lasera. Przy bardzo małym ppi można uzyskać coś w rodzaju perforacji papieru, przy dużym (np 1000) może następować zapłon materiału - bo kolejne plamki nakładają się na siebie tak gęsto że ciepło nie jest odprowadzane wystarczająco szybko.


Rozmiar plamki światła (spot size)
Tego parametru nie można regulować. Zależy on od optyki stosowanej w laserze. Przy krótkich ogniskowych soczewek użytych w głowicy plamka jest mniejsza, przy długich ogniskowych średnica plamki rośnie. Standardowo używa się soczewek o ogniskowej równej 2 cale, i średnicy plamki około 0,08mm. Jest to wielkość teoretyczna, bowiem niewielkie zanieczyszczenie soczewek układu optycznego powoduje "rozmycie" i lekkie powiększenie plamki.
Przy stosowaniu optyki o krótszej ogniskowej np. 1 cal - można uzyskać mniejszą średnicę plamki, ale wtedy tak zwany zakres skupienia promienia jest mniejszy. Takie soczewki stosowane są do bardzo dokładnego grawerowania np. fotografii ale nie nadają się do cięcia. Do przecinania grubszych materiałów stosować można optykę o ogniskowej większej np. 5 cali. Plamka jest wtedy większa ale zakres skupienia wzrasta. Wielkość plamki w praktyce jest znacznie większa od teoretycznej, ponieważ laser wypala materiał - a powstałe ciepło rozprzestrzenia się, powodując wypalenie materiału obok miejsca padania światła. Przykładowo: podczas wycinania 3 mm pleksy szczelina ma szerokość ok 0.3 mm. Przy czym na powierzchni materiału może to być ok 0.3-0.4 mm, a na dole 0.1-0.2 mm. Ponadto
promień lasera ma zmienną średnicę w kształcie zbliżonym do stożka/klepsydry z najwęższym miejscem na powierzchni materiału (poziom 0). Przedstawia to poniższy rysunek:

 Na poziomie 0 ustawiona jest ostrość lasera. W niewielkiej odległości od tego poziomu (między niebieskimi liniami) zachowana jest równoległość wiązki laserowej. Jest to zakres skupienia, w praktyce wynoszący ok 4 mm.
Poniżej zakresu skupienia promień rozprasza się, zachowując wystarczająco dużo energii aby zapalić lub zniszczyć materiał na który padnie.

Grawerowanie powierzchni nierównych

Ponieważ promień lasera zachowuje skupienie w pewnych granicach (patrz rysunek powyżej), możliwe jest grawerowanie powierzchni nierównych, a nawet zaokrąglonych (jak kieliszki czy butelki - chociaż do grawerowania na okrągłych powierzchniach służy specjalna przystawka obracająca przedmiot). Byle tylko nierówności mieściły się w przedziale owych 3 - 4 mm, oznaczonych na rysunku niebieskimi liniami.

Przy grawerowaniu takich powierzchni trzeba brać pod uwagę fakt zniekształcania rysunku na zakrzywionej płaszczyźnie. Fragmenty rysowane na zbyt zakrzywionych miejscach będą nienaturalnie wydłużone i słabo wygrawerowane. 

Tryb rastrowy

Zasada pracy w tym trybie podobna jest do pracy drukarki igłowej lub atramentowej o bardzo wysokiej rozdzielczości. Głowica grawerująca lasera (czarny kwadracik na rysunku obok) przemieszcza się wzdłuż osi x od lewej do prawej strony dając serię błysków światła w miejscach gdzie ma grawerować.

Po dojściu do końca osi x, następuje przesunięcie głowicy w dół osi y o mikroskopijną odległość zależną od żądanej rozdzielczości. Teraz następuje powrotny ruch głowicy wzdłuż osi x, w czasie którego laser również błyska w zaczernionych miejscach rysunku. Odległość pomiędzy błyskami zależy od ustawionej rozdzielczości dpi i ppi. Im wyższa rozdzielczość tym błyski częstsze.
I tak linia po linii, punkt po punkcie, głowica lasera przemieszcza się nad całą powierzchnią rysunku, wypalając światłem punkty który są na nim czarne. W ten sposób wygrawerować można dowolny napis, zdjęcie, rysunek. Wszystko to, co dałoby się wydrukować.
Ten tryb pracy używany jest do grawerowania. Natomiast do wycinania służy tryb wektorowy.

Tryb wektorowy

Jest to tryb pracy przeznaczony do cięcia. W tym trybie głowica przemieszcza się tylko po liniach (konturach rysunku), a światło lasera pada w sposób ciągły. Identycznie pracuje ploter tnący. Aby linia na rysunku mogła być użyta w trybie wektorowym musi mieć ustanowioną najcieńszą możliwą grubość. Np w Corelu jest to 0.001 mm lub linia włosowa- w innym wypadku będzie wykonywał ją w trybie rastrowym lub pominie. Rozdzielczość nie ma wpływu na efekty pracy w tym trybie. Przy ustawieniu małej mocy można rysować cieniutkie linie zamiast przecinać materiał. Czasem jest to o wiele szybszy sposób na rysowanie takich linii od grawerowania.